Over mij

Ik ben Marion en heb een heerlijk maar druk leven. Gevuld met mijn gezin, mijn baan, sporten en suikervrij leven.
Marion van Vroonhoven

Waarom deze blog
Met deze blog wil ik jou laten zien dat ondanks een druk leven het toch mogelijk is om gezond en suikervrij te eten en te leven. Misschien wordt je enthousiast door mijn verhalen en helpt het je bij de zoektocht naar jou manier.

Mijn gezin eet grotendeels suikervrij mee, maar suiker is zeker geen taboe. Er worden echt wel snoepjes of koekjes gegeten. Maar naarmate de kids (6 en 11) ouder worden merk ik dat ook zij bewuster omgaan met de keuze tussen suiker en geen suiker.

Suikervrij leven is niet onmogelijk
Leven zonder suiker is goed te doen, maar dat doe je niet van de ene op de andere dag. Het is een hele zoektocht. Als werkende mama liep ik wel tegen een hoop praktische zaken aan. Het klinkt allemaal zo mooi. Zo veel mogelijk zelf alles maken en kruiden. Maar in werkelijkheid heb je het gevoel dat het onmogelijk is. Maar niets is minder waar. Het is echt mogelijk. Het voelt zelfs goed. En het is inmiddels ‘mijn manier’ van suikervrij leven geworden.

Met suikervrij bedoel ik overigens zonder toegevoegde suiker of suikervervanger. Om te leven heb je suiker nodig, maar de suikers die van nature in groenten en fruit voorkomen zijn voldoende.

Het is niet mijn bedoeling om jou te vertellen hoe jij suikervrij moet leven. Maar wat mijn manier is. Hoe het past bij mij en mijn leven. En misschien lukt het mij om jou net dat zetje te geven dat jij nodig hebt om jou manier te vinden.

Suiker de sluipmoordenaar
Suiker is  een verslaving waar je van af moet kicken. Voor mij is suiker letterlijk een sluipmoordenaar. Zo’n 15 jaar geleden kwam ik tot de ontdekking dat ik een candida-infectie had, inplaats van een burnout.

In die tijd kwam ik zo moe thuis van mijn werk dat ik meteen naar bed ging. Na een aantal medische onderzoeken kwam er uit dat ik het maar eens wat rustiger aan moest doen. Ik had een burnout! Ik had het gevoel dat dit niet klopte. Het voelde niet zo. Ik had echt niet het gevoel dat ik te veel hooi op mijn vork had genomen, ik was gewoon moe. Maar uit de bloedonderzoeken kwam niks verontrustends naar boven.

Tijdens een etentje bij vrienden kwam mijn vermoeidheid ter sprake. Na een tijdje kwam het boek van Titi Koolsbergen ‘vechten met gerechten tegen Candida en ME’ op tafel. Achter in het boek staat een checklist candida-infectie. En ik kon verdacht veel punten aankruisen waar ik last van had. Meteen de volgende dag heb ik een afspraak gemaakt met de st. Janskliniek. Na een intake gesprek en een levend bloed analyse (LVD) was het al vrij snel duidelijk dat ik inderdaad last had van een Candida-infectie.

Candide-Infectie simpel uitgelegd: Je darmflora bestaat uit gistcellen, goede- en foute bacteriën. Deze drie horen in vrede en balans met elkaar te leven in je darmen. Echter door o.a. antibiotica of stress kan die balans verstoord raken. De goede bacteriën die de gistcellen onder controle houden verminderen en de slechte bacteriën vermeerderen zich.  De gistcellen krijgen zo de kans om te feesten en ontsnappen uit de darm (via de damwand) en gaan je organen vervelen, zodat die er langzaam de brui aan geven. De gistcellen (oftewel Candida Albicans) houden enorm van suiker en worden daardoor gevoed en gestimuleerd.

LVD-levende bloed analyse
De aanwezigheid van candida in het bloed is dus zo gemakkelijk aan te tonen met een levend-bloed analyse. Hierbij wordt het bloed direct na afname onder de microscoop bekeken. Er wordt geen kleurstof toegevoegd, zodat bijvoorbeeld witte bloedcellen beoordeeld kunnen worden op zowel kwaliteit als activiteit. Heeft iemand last van candida, dan is dit in het bloed duidelijk zichtbaar als bolletjes of draden.
Wil je meer weten over wat nu precies een candida infectie is kijk dan eens op de website www.candidiasis.nl

En dan….
Inmiddels, bijna 15 jaar verder kan ik zeggen dat het me heel goed lukt om suikervrij door het leven te gaan. Het is prima te combineren met een gezin met 2 kinderen, een baan van 30 uur, een studie tot natuurvoedingskunde en nog me-time over te houden. Al hoewel dat laatste het moeilijkste is 😉